> 1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Rok 2007 i pierwsza wizyta w londyńskim klubie SEOne, gdzie po przenosinach z Brixton odbywał się cykl imprez pod szyldem University of Dub. Pojechałem kompletnie nie wiedząc czego się spodziewać. Dojechałem na miejsce, wszedłem do środka i lekko zdumiony rozmiarem sprzetu naglośnieniowego czekałem na rozpoczęcie. Jah Tubbys zaczęli od wersji Vibronics – Dawn Chorus. Jak wszedł bas to prawie dostałem zawału. Można śmiało powiedzieć, że dokładnie od tego momentu moje serce bije dubem. Dosłownie.

> 2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

Jeśli przyjmiemy, że klasyka to King Tubby, Lee Perry czy King Jammy, a nowoczesność to wszystko co stało się potem, to wychodzi na to, że raczej nowoczesność , najchętniej Russ D, Aba i Blood Shanti z bandem. Na sesjach natomiast preferuję wszystko jak leci, od zamulonych one dropów do techno w wydaniu King Alpha. Jednak ostatnimi czasy nie słucham zbyt dużo dubu. Robiąc go całymi dniami, do słuchania wybieram inną muzykę, od kilku miesięcy najchętniej: Grateful Dead, Jefferson Airplane, Cat Power, Amanda Palmer, IAMX albo Rammstein. Co do tego ostatniego to wszystkim producentom i muzykom polecam najlepszą według mnie płytę live w historii, noszącą tytuł Völkerball – inspiracja gwarantowana!!!

> 3. W dubie ważny jest?

Właściwie nie ma jednej takej rzeczy która determinuje czy dany kawałek jest dobry czy nie. Dub to specyficzny gatunek muzyki, z którego bije szczerość przekazu. Nie da się zarobić milionów na takiej muzyce co automatycznie odstrasza z kręgu zainteresowanych, ludzi o wątpliwych intencjach. Dzięki temu 99% tego co można usłyszeć jest w jakiś wartościowe. Podobnie jest z dubstepem – tą mniej mainstreamową częścią. Wystarczy wejść na sound cloud i posłuchać. Często muzyka początkujących producentów dorównuje profesionalnym produkcjom pod względem emocji i kreatywności. Oczwyiście brakuje temu jakości i ogłady w brzmieniu ale to przychodzi z czasem tak jak wszystko czego się człowiek uczy. Tak więc, najważniejszy w dubie chyba jest pierwsze spotkanie – albo sie go pokocha albo nie, a jak się pokocha to bezwarunkowo i na zawsze.

> 4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Metallica – … And Justice for All. Mimo tego, to właśnie na tym albumie znajduje się mój ulubiony utwór Metalliki, a jest nim „Blackened”.

> 5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Remix to zdecydowanie Dub Revolution od Disciples. Przy sprzyjających okolicznościach przyrody możliwe, że niedługo coś z tego wyjdzie. Co do współpracy to marzeniem by było spotkanie w studiu z TNT Roots.

> 6. Studio marzeń?

Studio, z okna którego widok rozpościera się na Morze Tyrreńskie.

> 7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Apocalyptica we Wrocławiu w 2003 roku. Potem ze trzy noce nie mogłem spać z wrażenia.

> 8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix?

Dub akustyczny bez basu. Pracuję nad tym.

> 9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Dub to tu i teraz w przyszłości. Jak słucham niektórych, starszych kawałków Iration Steppas albo Kitachi to wydaje mi się, że żyjąc w średniowieczu odnalazłem wehikuł czasu i przeniosłem się do roku trzy tysiące.

> 10.Plany na przyszłość?

Pierwsze oficjalne wydawnictwa, współpraca ciekawymi ludźmi i własny label.

Podaj dalej

Podaj dalej

Na swoim koncie mają współpracę z czołówką polskiej sceny reggae i hip hop. Na instrumentalach Dreadsquad’u nagrywali dotychczas: Marika, East West Rockers, Ras Luta, Junior Stress, Kacezet, Natural Dread Killaz, O.S.T.R., Pablopavo, Reggaenerator, Tede, Numer Raz, Grubson, i wielu wielu innych.

Współpracowali także z wieloma artystami reggae z Jamajki i Europy (m.in. Ward 21, Tenor Fly, Top Cat, General Levy, U Brown, Milion Stylez, Lady Chann, Tipa Irie, Jah Mason, Perfect, Dr Ring Ding)

Poza setkami imprez zagranych w Polsce występowali również w wielu krajach Europy (Portugalia, Holandia, Anglia, Szkocja, Niemcy, Austria, Czechy, Słowacja, Litwa) a także w USA (Nowy Jork, Miami, Chicago) i Kanadzie (Toronto)

Reggae, dancehall, ska, rocksteady, hip-hop przewijają się nieustannie w produkcjach i występach DREADSQUADU.  Swobodnie łączą gatunki, bawią się dźwiękami, opierają się na głębokim brzmieniu basów i połamanych rytmach. Muzykę jamajską często łączą z nowoczesnymi brzmieniami Breakbeat, Jungle, Dubstep i Garage.

Sami mówią, że ich muzyka służy do zabawy i tańca, jest energetyczna i żywiołowa. Trudno się z nimi nie zgodzić, wystarczy odwiedzić jedną z ich imprez, a nogi same rwą się na parkiet. Muzyka to ich pasja, hobby i sposób na życie, zresztą to słychać i widać.

Do tej pory Dreadsquad wydał cztery mixtejpy, dwa albumy producenckie i wiele winylowych singli, które trafiły na pierwsze miejsca sprzedaży w najlepszych dj-shopach w całej Europie.

Mash Up’y produkcji Dreadsquadu trafiły na stałe do kejsów takich pionierów gatunku jak J Star, Upstate Rockers, Mr Blennd czy nawet Daddy G z Massive Attack. Jako jedni z nielicznych polskich wykonawców zostali zbootlegowani zagranicą – ich 2 mash up’y ukazały się na 7” płycie winylowej niewiadomego pochodzenia.

Pewien czas temu Dreadsquad nawiązał stałą współprace z Kacezetem, której owocem jest album wydany w labelu Superfly Studio założonym przez MMF’a. Płyta o nazwie „Stara Szkoła” utrzymana w stylistyce reggae, raggamuffin, ska, dub to 16 utworów produkcji Dreadsquadu, okraszonych ciekawymi i żartobliwymi tekstami warszawskiego wokalisty. Jest tu sporo nawiązań do jamajskich klasycznych riddimów, dużo taśmowego echa, sprężynowego pogłosu, oldschoolowych brzmień Casio mt-41 jak i dźwięków rodem z Commodore 64. Pomimo tych retro inspiracji i specyficznego instrumentarium muzyka podana jest w nowoczesnej formie ze świadomością upływu czasu i rozwoju technologii.

Linki:

www.dreadsquad.com

http://soundcloud.com/dreadsquad

http://www.facebook.com/pages/dreadsquad/192114112670?ref=ts

http://www.youtube.com/watch?v=Cf9eRyr7zJk

Darmowe MP3 do pobrania:

http://www.mediafire.com/?1i1bclbylj7k3

DYSKOGRAFIA

Płyty Producenckie:

-Kacezet & Dreadsquad – Stara szkola / Superfly Studio 2009
-Dreadsquad & V.A. – Dread za dreadem / Wielkie Joł 2005

Single / EP:

-Dreadsquad feat Tenor Fly – Sweet Thing / Superfly Studio 2011 / 12”

-Dreadsquad – Question Riddim (Jah Mason, Ward 21, Dr Ring Ding, Cheeba, Shabu & Rebelion, Jr Banton & Mandingo, Tom Hype) / Germaican Records 2011 / Digital Download

-Dreadsquad feat. Ward 21 / Lady Chann – Jump & Skip / Money ah dem God / Superfly Studio 2010 / 12″

-Dreadsquad – Screw Dem Riddim (Million Stylez, Top Cat, General Levy, Lady Chann, Mr. Perfect, Tippa Irie) / African Beat 2010 / 4 x 7”

-Dreadsquad – Caravan Remixes / Superfly Studio 2010 / 12″

-Dreadsquad – Mash-ups – 7″ bootleg / Diamond Records 2008/ 7″

-Dreadsquad & Papa Zura – PLay that blend vol.2 / PLay that blend 2007 / 12″
-Dreadsquad & Dj Twister – PLay that blend vol.1 / PLay that blend 2006 / 12″

Mixtejpy:

-Dreadsquad – Is back in town / Mixtape 2007
-Dreadsquad – WySOCA Temperatura / Mixtape 2004
-Dreadsquad – Raggamafia – Mixtape 2004
-Dreadsquad – Na dobry początek – Mixtape 2003

Riddimy Dreadsquadu pojawiły się na:

-Ras Luta – Jeśli słyszysz
-Junior Stress – L.S.M
-East West Rockers – Jedyna broń
-Marika – Plenty
-Natural Dread Killaz – Naturalnie
-Banda Tre – Banda tre
-Olsen/Fu – Kameleon
-V.A. – 12 Ławek

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Nie pamiętam dokładnej daty ale było to mniej więcej 13 lat temu jak w moje ręce trafiły jakieś składanki Mad Proffesora, to był jeszcze czas kaset wiec nie było to łatwe tak jak w dzisiejszych czasach gdzie w kilka minut możesz mieć praktycznie każdą płytę jaka została wydana. Potem widziałem go na żywo jak dubował występ Macka B. Po tych kilkunastu latach miałem okazje porozmawiać z nim na ostatnim festiwalu Sound Edit gdzie zdradzał nam swoje tajniki. dał mi nawet wizytówkę więc można powiedzieć ze historia zatoczyła koło

2.Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

Różnie. Raczej kręcą mnie starsze nagrania i tamto brzmienie sprzed lat ale zdarzają się nowoczesne produkcje, które urywają. Z pewnością daleko mi od stylu UK Steppers. Totalnie nie moja bajka.

3.W dubie ważny jest?

Reverb, Delay i Bas. Bez tych trzech elementów nie ma mowy o dubie. Ważna jest też przestrzeń, umiejętność mutowania instrumentów i kreatywność.

4.Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Chodzi ci o płytę ze zbyt małą ilością basu czy o płytę której bez solidnego suba nie warto słuchać? Mam takie szczęście ze w moim domowym studio mam na tyle fajne paczki, że nie muszę w nich nic podkręcać. Natomiast jak mam ochotę na prawdę wsłuchać się w daną produkcję to lobię rozkręcić gałkę głośności.

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

W zasadzie po kolej spełniam moje marzenia wybierając kolejnych artystów z którymi współpracuje. Fajnie byłoby popracować kiedyś z Mike Pellanconi’m a.k.a Prince Fatty. Myślę ze dużo mógłbym się nauczyć od niego. Jeśli chodzi o artystów z którymi chciałbym coś nagrać to na pewno Shabba Ranks i Burro Banton.

6.Studio marzeń?

Kiedyś mam nadzieję będę takie miał. Powoli kompletuje sprzęt, mam już trochę starych instrumentów i ciągle dokupuje nowe. Wyznaję taka zasadę że każdy orze jak może, czyli sprzęt (a raczej jego brak) nie może stanąć na przeszkodzie w produkowaniu dobrej muzyki. Z danego setupu trzeba wycisnąć ile się da. Do dzisiaj mam tylko jeden zewnętrzny preamp i to średniej jakości. Na pewno w studiu marzeń nie może zabraknąć jakiejś dużej fajnej konsoli (wcale nie musi być to sprzęt za 100.000 zł), chciałbym mieć też dużo zewnętrznych klocków. Jak na razie z zewnętrznych gratów mam tylko Rolanda Space Echo Re201 i sprężynowy lampowy reverb Fisher Spacexpander z jakiego korzystał King Tuby w swoim studio.

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Arrested Development i Beastie Boys w wersji instrumentalnej.

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix.

Bardzo lubię płytę Gorillaz vs Space Monkeys – Laika comes home. Genialny przykład jak popową kapele można zremiksować w stylu Dub. Bardzo inspirujący materiał.

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Zbyt abstrakcyjne pytanie;)

10.Plany na przyszłość?

Właśnie wydałem kolejny singiel na winylu z wokalami Lady Chann. Następna w kolejce jest Epka z genialną Kasią Malendą ze Smoke tha Crack-OFF, potem kolejny winyl z jamajską wokalistką Natalie Storm, cała selekcja utworów na mojej wersji Sleng Tenga (digital download) oraz pod koniec roku album podsumowujący dotychczasową współpracę z zagranicznymi wokalistami (CD). To tylko plany na najbliższe pół roku W międzyczasie nieśmiało rozpoczynam prace nad nowym materiałem. Zapomniałem jeszcze o kilku remiksach które robię (na wokalach Top Cat, Jahdan Blakkamoore i Deadly Hunta), mam nadzieje ze wyjdą jeszcze w tym roku.

Pozdrawiam!

Marek

Podaj dalej

Podaj dalej

Skład kapeli przeszedł kilka transformacji: trzonem jest elektronika i wokal, a początkowo były jeszcze: waltornia (Asia Lis), gitara basowa (Paula Zalewska), gitara elektryczna (Kuba Wójcik) oraz konga (Jacek Ignatowicz).

Po przeprowadzce z Krakowa do Oławy (rodzinnego miasta Zdziśka) te instrumenty ząstapiła sekcja dęta: saksofon (Simon Burgaud) i trąbka (Michał Drzymkowski), a na basie zaczął grać Kamil Klukowski Kluku (JahPa3), który już dawniej pogrywał ze Zdzichem w innych projektach.

Zdzichu rozpoczął swoją przygodę z muzyką około 10 lat temu. Grał na basie, na klawiszach, na gitarze oraz tworzył pierwsze elektroniczne podkłady na Amidze. Brał udział m. in. w takich projektach, jak: Paragraf 69 Punkt 2, Monolit, Capable but Disabled. W lipcu 2009 Zdzisław Orłowski zwyciężył w konkursie Electronic Revival 2010 w Cekcynie, gdzie wsytąpił z Nati i z Klukiem w ramach swojego solowego projektu The Trees. Zdzisław jest kompozytorem muzyki Zebry, tworzy elektroniczne podkłady na koncerty, podczas których zajmuje się miksem ale także gra na melodice, na gitarze elektrycznej, czy na akordeonie.

Dla Nati Zebra jest debiutem muzycznym, w kapeli tej śpiewa, pisze teksty, a czasami także pomaga przy kompozycji utworów.

Obecnie projekt Zebra wraz ze Zdzichem i Nati tworzą: wiolonczelistka Wiktoria Wiktorczyk, flecistka Alina Długosz, basista Kamil Klukowski, perkusista Piotr Knapik oraz Łukasz Dembński (Foliba), który gra na instrumentach perkusyjnych, a także zajmuje się managementem zespołu. Muzycy pochodzą z różnych stron (od Wolimierza przez Świerzawę, po Rzeszów), ale teraz skupia ich miasto Wrocław, gdzie żyją i tworzą. Zebra występuje też jako sound-system (elektronika plus wokal).

Zebra zadebiutowała we wrześniu 2009 na kultowej składance Dub Out of Poland. Part 3, na której ukazał się utwór Anyway.

W maju 2010 rozpoczęła się współpraca zespołu z Wytwórnią Internetową Paproota Dub Net Label, gdzie ukazała sie pierwsza płyta Zebry p. t. Dream Walking. Materiał ten został całkowicie nagrany i zrealizowany w „domowych warunkach” przez Zdzisława Orłowskiego. Siłą tego krążka są mocne teksty oraz oryginalne pomysły, które łączą różnorodną stylistykę muzyczną. Płyta jest do pobrania za darmo ze strony: www.paproota.org.

W maju 2010 roku Zebra zajęła drugie miejsce na konkursie Łowimy Talenty na Maj Music Festival w Katowicach.

W październiku 2010 dwa utwory Zebry (Daleko i Dance) zostały opublikowane na składance Paproota Dub Compilation vol 1,którą można również ściągnąć z podanej wyżej strony.

15 listopada 2010 Zebra gościła w audycji (167) Jak Maken zasiał w Radio 4, a 17 listopada tego samego roku w audycji Mariki, w radio Roxy fm.

Ostatnio Zebra została nominowana do konkursu organizowanego przez magazyn Free Colours w dziedzinach: Nadzieja roku i Płytowy debiut roku.

Zebra jest to bardzo płodny zespół, ma na swoim koncie wiele nieopublikowanych utworów i ciągle powstają nowe. Zebra to laboratorium. Muzycy eksperymentują, starają się nie zamykać na żaden z gatunków, próbują tworzyć nowe brzmienia, balansują pomiędzy:

dub-punk-reggae-electro-indie-drum&bas-dubstep-psychodelic-trans-trip-hop-funk-folk, itd… Dlatego swoją muzykę nazywają experimental dub lub dub-punk.

Co ciekawe można ją nawet nazwać poezją śpiewaną, (ale oczywiście w niespotykanej dotąd formie), a to za sprawą mocno lirycznych piosenek autorstwa Nati oraz fragmentów literatury pięknej, do których wokalistka również sięga (np: fragment dramatu Charles’a Marlowe’a „Faustus” lub wiersze Andrzeja Bursy).

Zebra w swojej twórczości inspiruje się wieloma różnymi projektami, np: Brain Damage, Zion Train, (dawna) Anima Sound System, Salmonella Dub, Rootsman, Dub Creator, Massive Attack, Cocorosie, The Knife, Dead Can Dance, PJ Harvey, Hey, Świetliki, Under The Gun, Joy the Vision, Vangelis, dr Alban, Ace of Base…

Zebra łączy nowoczesne, elektroniczne dźwięki z żywymi instrumentami. Duszę zespołu wypełnia gniew i frustracja rodem z punk-a, zespolone jednak z nadzieją, pozytywną mocą dub-wibracji.

Kapela stara się ukazać za pomocą psychodelicznego brzmienia i wizualizacji (wykonanych przez Blankmatte) tę drugą stronę świata, bardziej magiczną i zaskakujacą, ponieważ reality is no enough…

Najświeższe informacje o zespole można znaleźć na

http://www.facebook.com/zebradub#!/pages/Zebra-Dub/108074645920762

A utworów Zebry można także posłuchać na:

www.myspace.com/zebradubpunk

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Od pierwszego sound-systemu Makena w Oławie – to już jakieś 12 lat;) Z tego soundsysemu mieliśmy nagrane 4 kasety, które były dla nas kopalnią zespołów, ponieważ poza Zion Train, RootSmanem i Jah Free mało wtedy znaliśmy.

Gruntem na którym to dubowe ziaro zaczęło kiełkować był punk rock i reggae (Post Regiment, Under the Gun, Świat Czarwonic itd.)

Ja z resztą jestem bardzo otwarty muzycznie, moje serce bije wielogatunkowo.

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

I jedno i drugie z przewagą nowoczesności – Brain Damage, Vibroncs, Jabbadub,

starsza Anima Sound System – bo obecny skład jakos nie za bardzo mi podchodzi;), Dub Creator, Jah Free, Roostman, Salmonnela Dub, Dreadzone.

3. W dubie ważny jest…

Perka i Bas, Wokal i Tekst,  Reverb i Delay, .

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Brain Damage – Mundhu, choc basu jest tam tyle ile byc powinno.

Myślę „więcej basu” gdy patrzę na swoje głosniki;)

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Sekcja z Zion Train, wokaliska z The Knife lub/i z Dead Can Dance

6. Studio marzeń?

Własne – takie, w którym jest wszystko co trzeba, a ja wiem jak to wszystko obsługiwać;), najlepiej na totalnym odludziu…

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś

Transglobal Undergound we Wrocławiu, Zion Train na festwiwalu „Tam, gdzie biją Źródła”,

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix.

Jest parę takich utworów, które chciałbym zdubować, np: Under The Gun – Ivan, Hey – Misisipi, Post Regiment- Kolory…

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Tu i Teraz.

10.Plany na przyszłość?

Koncerty i płyta.

Podaj dalej

Podaj dalej

Dubtrak

Mieszkając w Toronto, Lisaj miał świetny dostęp do najnowszych trendów muzycznych z całego świata (Toronto jest znanym centrum multikulturalnym). Asian Underground (UK) i Asian Massive (US) to tylko dwa z wielu nurtów muzyki World Fusion, które  często przewijały się przez  kluby Toronto i  wpłynęły na nowa wizję muzyczną Lisaja.

Wydany w 2008 roku debiutancki album Dubtrak’a „Dubtrak Assault Unit” został bardzo pozytywnie przyjęty, zarówno lokalnie w Toronto, jak i w Europie. Wiele kawałków z tej płyty znalazło się na rotacji w torontonskich uniwersyteckich stacjach radiowych, na BBC Asian Network i u DJ’ow specjalizujących się w dub, reggae, world beat i elektronice. „Heavy Roll” ukazał się również na podwójnej płycie „Dub out of Poland part 3″.

Drugi album Dubtraka jest planowany na 1-szą połowę 2011. Znajdę się na nim utwory z udziałem sitarzysty Tomasza „Ragaboy” Osieckiego który współpracował wcześniej z T. Love, Masalą i Sorry Boys.

Strona www - http://dubtrak.com/

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Od czasu kiedy zobaczylem Izraela na festiwalu w Jarocinie

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność’?

Jedno i drugie jest ważne. Jeśli klasyka to Lee Perry, King Tubby i Sly&Robbie. Nowy dub ma tyle odcieni, ze trudno by było je wszystkie wymienić. Zawsze byłem wielkim fanem Gaudi i Adriana Sherwood. Uwielbiam tez to co robią tu, za oceanem, Liquid Stranger, SubSwara i Desert Dwellers.

3. W dubie ważny jest…

Bass! No i groove. Niskie częstotliwości bassu dają naturalne ciepło, które przenika gdzieś do środka Twojej istoty a rytm (groove) wprowadza Cię w stan transu który jest czymś bardzo naturalnym (niestety zapomnianym często przez wielu…)

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myślą jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Nie wiem czy rozumiem to pytanie: więcej nie koniecznie znaczy lepiej. To jak bass brzmi (tonalnie) i jak jest używany jest dla mnie ważniejsze.  Przykładem może być „Intergallactic Slapstick” Liquid Stranger’a. Jego dubstep bass ‘wobble’ brzmienie jest świetnie sformułowane, a kontrast jaki on kreuje pomiędzy fragmentami utworu daje niesamowity efekt.

5. Jeśli mógłbysś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Gaudi! Jako producent, remixer i kolaborant Gaudi wydaje mi się stylistycznie najbliższy temu co ja robię. To jak on potrafił wspaniale użyć sample Nusrat Fateh Ali Khan na „Dub Qawwali” jest przykładem no to jak dub praktycznie nie ma granic jeśli chodzi o muzyczny i etniczny kontekst.

6. Studio marzeń?

Ja raczej mocno stąpam po ziemi i koncentruje się na tym co mogę zrobić z tym co mam, ale jeżeli bym miał parę marzeń do spełnienia to bym dodał trochę więcej analogowego sprzętu do mojego studia. Siedzenie przed komputerem zabija spontaniczność. Ja lubię jak muzyka powstaje impulsywnie i praca z analogowymi efektami definitywnie sprzyja temu.

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Raczej nie będę w stanie zdecydować się pomiędzy tymi trzema: Brygada Kryzys (wtedy jeszcze „Kryzys Romansu”) w Spodku w Katowicach (81? 82 rok?);  Izrael w klubie Rawa w Katowicach (bodajże dwa lata później) lub Immanuel w Sosnowcu (1988). Powinienem też wspomnieć Michael Franti and Spearhead w zeszłym roku tu, w Toronto. Micheal ma niesamowita energie na swoich koncertach, prawdziwe positive vibrations!

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix.

Lubię jak kolesie miksują znane, „klasyczne” kawałki w dubowej oprawie. Wszystkie albumy Easy Star All-Stars są świetne. No i ostatnia płyta Dubblestandart „David Lynch&Lee Scratch Perry”. Czy może być cos bardziej zakręconego niż „Oxygen” Jean Michel Jarre’a w dub???

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Słuchanie dub’u to dla mnie zawsze trans i medytacja, czyli ‘tu i teraz’. Ale jeśli chodzi o produkcje to jest to podroż w przyszłość (z calem bagażem tradycji).

10.Plany na przyszłość?

Rok 2011 to masę muzyki na wielu frontach dla mnie. Nowy album „Rapture” jest już na wykończeniu. Później remixy. Pomysły na następny album (i wiele muzyki) są już gotowe zarówno. Będzie to odskocznia od „Rapture” gdzie jest wiele elementów etnicznych. Tytuł może wiele sugerować: „Minimalistic ventures into grey area”. Poza tym mam jeszcze ‘side project’, Subsonic De Formation. Tam znajduje upust dla drum’n'bass, electro, glitch, dubstep i … sampli z czasów komunistycznej propagandy! „Budujemy nowy most” w versji dubstepowej? Czemu nie…

Podaj dalej

Podaj dalej

wybitny, jak mówią na mieście, sound system jamajski z siedzibą w Lublinie, założony przez entuzjastów winylowych brzmień, kultury basu i twórczości pionierów gatunku w rodzaju Lee Perry’ego, the Heptones, Burning Speara, czy też U Roya. Wsparci zdobyczami techniki oraz arsenałem płyt z wielu zakątków świata, bronią korzeni muzyki reggae, scalają i ocalają Afrobeat oraz międzynarodowe dubowe dźwięki przed zapomnieniem w trakcie cyklicznych imprez pod szyldem Roots Edukacja. Nie gardzą współczesnym UK dubem, ska, calypso, jazzem i bluesem, choć – kierowani maksymą autorstwa Williego Dixona, według którego „bez korzeni nie ma owoców” – w czasie występów koncentrują się na jamajskich nagraniach z lat 60., 70. i pierwszej połowy lat 80.
Od jesieni 2008 (jeszcze w trzyosobowym składzie z Panem Dobrodziejem) organizują w Lublinie cykliczną imprezę pod szyldem „Roots Edukacja” – wśród zaproszonych gości zasłużeni ambasadorowie reggae z Polski (Ras Ba, Zasad Selecta, Fatty Fatty, DJ Krzak, Słoma i Przedwietrze). Wspierają również rozwój okołolubelskiej sceny, organizując wspólne reggae sesje z ComeYah, Czarną Mambą, D’Roots Brothers, Komische Pilze oraz zapraszając lokalnych selektorów (Kasia Dread, Jah Wind, Margos, Irie Sounds, MIL, Aniołek, Massive Trip).

Obecnie Roots Defender to:

Natty B – Minister Roots Edukacji (wokal Geto Blasta, wokalista współpracujący z D’Roots Brothers, filar Roots Defender Sound Kolektyw i punk-metalowego składu TOTALiZATOR, wieloletni uczestnik działań LSM Sound System); człowiek-orkiestra: śpiewa, nawija, rysuje (zaprojektował logo Roots Defender Sound Kolektyw i jest autorem większości plakatów Roots Defender), autor piosenek i dubmaster.

Wybrana dyskografia: Junior Stress & Natty B – Propaganja (2003, LSM Records, CD); Junior Stress & Natty B – „Korupcja” (2004, Siódemki.com, 7″); Geto Blasta – Na Żywo w Studio/Live Inna Studio (24.IV.2005, Geto Blasta Rcds, CD); Junior Stress & Natty B – „Korupcja” (b/w Bob One – Version, 2006, Siódemki.com, 7″); Geto Blasta – Własnym Ogniem/Czasem myślę sobie (2008, Siła-Z-Pokoju, 12″); występ gościnny w utworze „Sound System” (Junior Stress – LSM, 2009, Karrot, CD);

bw – krzywo miksuje; niewybredny selektor, selektywny gaduła: słaby wzrok, mocne nerwy; lewą ręką naciska przycisk start, prawą stop; nie pisze co prawda piosenek, ani nie komponuje muzyki, ale jest autorem artykułów na temat literatury afrokaraibskiej i brytyjskiej; stara się nie nadużywać średnika;

ROOTS DEFENDER w sieci:

rootsdefender@gmail.com
http://www.rootsdefender.pl

http://www.myspace.com/rootsedu

http://rootsedukacja.blogspot.com/
http://www.facebook.com/pages/Roots-Defender-Sound-Kolektyw-Lublin/83590241478?ref=mf
http://twitter.com/RootsDefender

ROOTS DEFENDER SOUND KOLEKTYW (Lublin) dla DUBMASSIVE.ORG

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem?

Natty B: W 1980 roku, podczas pierwszego pobytu w Londynie, usłyszałem ‘Marcus Garvey’ i ‘Garvey’s Ghost’ oraz ‘Live’ Burning Spear’a i te płyty otworzyły moją głowę. Słyszałem roots reggae i dub, ale to był ten moment, gdy przeżyłem dubowe oświecenie. A potem usłyszałem, co potrafi Lee Scratch Perry. A potem usłyszałem … bez przerwy dodaję następnych. Napawa optymizmem, prawda? Bo dub jest jak jazz, to przygoda, a czy piękne przygody nie są tym, czego pragniemy?

bw: Jeśli serce bije dubem, to płuca na pewno oddychają jazzem, a nerki filtrują Afrobeat. Jeśli dub i bass, to na pewno dwa, formatywne dla mnie, wydarzenia:

(1) w czasach całkowicie zamierzchłych trafiłem zupełnie przypadkiem na imprezę klubową, na której Natty B, wówczas mój licealny profesor-anglista, udzielał się jako reggae’owy selektor w LSMie; (2) w podobnie odległych czasach, w ciemno, kierowany estetyką okładki, kupiłem album “O le” Coltrane’a i odkryłem dla siebie, co – o dziwo (bo to w końcu płyta giganta saksofonu) – potrafi kontrabas w rękach nietuzinkowego muzyka;

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność?

Natty B: Głównie klasyka, ale mój przyjaciel, be_wu (Roots Defender Sound Kolektyw), dba, abym nie zamykał się na inne, nowe brzmienia dubu. Chętnie słucham i, chociaż to nie do końca moja estetyka, przecież to ciąg dalszy ewolucji, kolejny rozdział dubowej narracji.

bw: Nadrabiam braki w edukacji muzycznej (przeszłość) i staram się nieustannie nasłuchiwać, co w dubowej trawie basowo, hm, piszczy (nowoczesność). A słucham sporo i ze słusznym przytupem, o czym przekonują się  na bieżąco sąsiedzi (pozdrowienia).

3. W dubie ważny jest…

Natty B: Każdy element, i ziemia i powietrze i ogień i woda i nieprzeparta chęć podróżowania wśród dźwięków, czasem ciszy … przygoda, jednym słowem.

bw: G-dur. A na poważnie, umiejętnie wykorzystanie ciszy/pauz oraz swoisty minimalizm. No i, od czasu do czasu, sekcja dęta.

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Natty B: Bas jest, trzeba tylko chcieć go poszukać. Rzecz subiektywna, tak naprawdę. Twórca zważył ilość basu swoją miarą i uznał, że wystarczy. Wersja jest następnym krokiem. Brytyjskie wydania winylowych płyt reggae i dub z Island Records, zwłaszcza wczesne, czasami daleko odbiegają od jamajskich oryginałów. Dziś mam ochotę na więcej basu, a jutro zobaczymy. A na domowym sprzęcie nie używam i tak żadnej korekcji; lubię słyszeć tak, jak artysta chciał brzmieć. (Tak, tak, wiem, że czasem chciał inaczej, ale to nie sprowadza się tylko do kwestii basu).

bw: Z singli: Autor Muzyki Nieznany – “Mazurek Dąbrowskiego”. Przy większej ilości basu, jest szansa raz na zawsze zagłuszyć słowa.

Z albumów: The Users – Nie idź do pracy. Tu z kolei, przy większej ilości dubu, słowa byłyby wyraźniej słyszalne.

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia, wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Natty B: Trzymaj się obranej drogi’, tak mówi I Ching, a ja mam szczęście współpracować z takimi ludźmi, którzy więcej niż spełniają moje marzenia, bo dzielą się też swoimi. I be_wu, czyli Roots Defender, i Kisiel i D’Roots Brothers i TOTALiZATOR i Geto Blasta, wcześniej LSM … więcej czasu jest moim marzeniem.

bw: Na razie cicho sza, ale rozmowy trwają. Słowem, knujemy.

Z marzeń niemożliwych z powodu przedwczesnej śmierci obiektu marzeń: chciałbym móc przeprowadzić wywiad z Frankiem Zappą.

6. Studio marzeń?

Natty B: „Nie o to chodzi, by złowić króliczka …”  Inwestujemy (Roots Defender) w sprzęt zarówno do występów jak i nagrywania sami, więc nic nie jest szybko. Ale zawsze można wejść do studia, chociaż to nie hardware ma pierwszorzędne znaczenie. Mistrzowie klasycznego dubu zaczynali, że użyję eufemizmu, nader skromnie. Wyobraźnia jest naturalnym ograniczeniem.

bw: Compass Point (Bahamy) z lat 80tych – bo mam słabość do nagrywającej tam Grace Jones. Dubowe wersje jej utworów to delikatnie ujmując majstersztyk.

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Natty B: Każdy z koncertów Burning Spear, Bunny Wailer w Brixton Academy, Bad Brains w Jarocinie, Roots Underground i Max Romeo w Ostródzie i tak do granic pamięci; te, które nie zachwyciły, też były dobrą lekcją. I potknięcia są inspirujące. I żałuję, że nigdy nie byłem na koncercie Fela Kuti.

bw: 3 koncerty w pedantycznej kolejności chronologicznej:

Erykah Badu @Sala Kongresowa, Warszawa – (10.12.2003): Doktor habilitowana śpiewu. Do dziś przeżywam.

Bad Brains @Jarocin – (lipiec 2009): Trio instrumentalistów z minimalnym fizycznym wsparciem duchowo nieobecnego wokalisty (H.R.) kolejny raz przedefiniowało moje rozumienie podstawowych haseł encyklopedycznych: “roots reggae”, “dub(bing)”, “hi hat”, “bass culture”, etc.

Linval Thompson @East Village, Londyn – (01.08.2010): Ekstraklasa w niedzielę, w kameralnym klubie. Thompson miał pojawić się tylko na gościnne 30 minut, a – zachęcony reakcją publiki – śpiewał ponad godzinę. Większość numerów przechodziła w długie wersje a cappella. Absolutne panowanie nad głosem, interakcja z selektorem niemal organiczna.

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix.

Natty B: Hmm, 80parę% to jeszcze nie najbardziej.

bw: Najdziksze pomysły leżą zdeponowane w sejfie, którego lokalizację zna tylko Natty B. Ja, z kolei,   zmonopolizowałem sposób otwarcia zamku szyfrowego naszego sonicznego sezamu. Niebawem, jak tylko dojdziemy do konsensusu, zapewniam, że z całą premedytacją kolektywne pomysły muzyczne zostaną bezwzględnie wykorzystane. Również przeciwko marnym radiowym playlistom.

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Natty B: Kropla wody drąży skałę, a dub to rzeka, katarakty i wodogrzmoty. Wszystko płynie, dub ewoluuje. Nie ma powodu myśleć, że źródło kiedykolwiek wyschnie, bo ono jest w nas, a równocześnie my nadajemy mu formę i wlewamy treść; trzeba tylko o nie dbać.

bw: To jazda na gapę (choć za płyty oraz pliki zawsze płacimy); to podróż bez mapy, ale też bieg na orientację; gra w podchody, zabawa w chowanego, partia bierek, jamajska ruletka.

10. Plany na przyszłość?

Natty B: Trzymać się swojej drogi: Roots Edukacja – permanentnie, nagrania i koncerty z D’Roots Brothers i TOTALiZATORem – już wkrótce i Jamajka – trochę później, razem z be_wu. A po drodze przygody.

bw: Mój TOP 3:

1. Kontynuowanie “Roots Edukacji” – naszej lubelskiej, comiesięcznej imprezy.

2. Dokończyć pisanie książki o literaturze afrokaraibskiej. Już oczami wyobraźni widzę końcowe strony, więc chyba rzeczywiście skończę. Ale, mimo względnego optymizmu, trzymajcie kciuki.

3. Ponowny, mocno kulturoznawczy wyjazd na Karaiby. Tym razem wspólnie z Natty B.

Podaj dalej

Podaj dalej

Rise up! to trzech przyjaciół (Kingman, Zmora, Lotnik), których łączy miłość i pasja do głębokich, basowych brzmień szeroko pojętego nurtu dub/reggae. Na imprezach sound systemowych podróżują głównie wśród świadomych rytmów digital dubu, brytyjskich, skocznych steppersów, korzennego reggae, by wreszcie dotrzeć do elektronicznych zaświatów dubstepu. Ich funkcjonalność na imprezach sprowadza się przede wszystkim do prezentacji (selekcji) muzyki z czarnych płyt oraz CD, jednak całość okraszana i uzupełniana jest przekazem czy nawijkami Kingmana i Lotnika. Sety są powykręcane, pełne pogłosów, dźwięków syren i wszelkiego rodzaju efektów z życia wziętych – im głębszy bas, im głośniejsze i dosadniejsze dźwięki, tym bardziej owocna medytacja.

„Uważamy, że ludzie którzy przychodzą do klubu powinni dostać to, czego pragną, a więc nie tylko dobrą zabawę i wibracje, ale również świadomy przekaz, naukę, której za zwyczaj nie zdobędą podczas monotonnej lekcji w szkole, bądź oglądania wiadomości w babilońskiej telewizji. Gramy i będziemy grać imprezy dla ludzi bez względu na rasę, kolor skóry, wiek, wykształcenie. Music is a mission, not competition!”

Na dzień dzisiejszy Rise up! sound system to dość szeroki projekt. Jak drzewo, którego konary rozrastają się w różnych kierunkach nawzajem się ciągle przeplatając. Poza występami, organizacją imprez sound systemowych praktycznie od podszewki, Rise up! zajmuje się produkcją muzyki dub. Kingman w swoim domowym studiu zwanym „56 A” organizuje dubowe sesje z muzykami, na których rodzą się nowe pomysły, wizje a w końcu produkcje, które z czasem nabierają coraz ciekawszego smaku. Najważniejsze plany dla Rise up, to przede wszystkim rozbudowa własnego systemu dźwięku, produkcja muzyki dub, dalsza organizacja imprez, oraz współpraca z ludźmi „z branży”. Szacunek dla wszystkich, którzy nas wspierają!

Na przestrzeni kilku ostatnich lat zagrali dziesiątki imprez klubowych w Polsce, organizowali małe sceny sound systemowe wraz z Nuff Respekt na największych polskich festiwalach reggae w Ostródzie i Płocku (2009/2010). W rodzinnej Częstochowie skupiają się na organizacji cyklicznych imprez pod szyldem ‘Biotronic’ zapraszając na swe sesje artystów głównie z Polski.  Wystąpili u boku takich artystów jak: Dj Earthpipe (UK), Joint Venture Sound System, Overproof sound system (UK), Hornsman Coyote (Cro), King Lover (Jam), Ri!Codeh, Rainbow Hi Fi, Mikael, Bob One, Bush Chemists (UK), The Scientist sound (UK), Rob Smith (UK), 2Kings (UK), Radikal Guru, Zebra, Jr.Stress, Rootsbwoy, Bas Tajpan, Jabbadub, Feel like jumping, Terramasa, Diana Levi, Jam Vibez, Mouse Studio, Souljah, Ribbeck, Collie Weed selecta, Dubseed, Rootzkilla, Steppa Warriors, Roots Revival, Gotri, Mizu, Ictus sound, One Way, dj Magnetic i inni.

Pytania:

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Dub w Rise up! przewijał się od zawsze. Gdy zaczynaliśmy naszą drogę, był to głównie dancehall jak i roots. Czasem jednak zmienialiśmy nasz tor i pojawiały się głębsze odskocznie. Być może już wtedy powoli każdy z nas zarażał się dubem. Najważniejszymi czynnikami, które sprawiły, że zakochaliśmy się w dubie, były takie wydarzenia jak koncerty Dreadzone, Zion Train czy sesje King Shiloha. Również domowej produkcji 4-efektowa syrena, jaką podarował nam kilka lat temu nasz przyjaciel Walt Earthpipe (Sweet Potato sound system) była swego rodzaju dubowym talizmanem, którego wręcz otaczaliśmy czcią. Zresztą trzeba też przyznać, że Walt przy wspólnych spotkaniach nieźle nas faszerował brytyjskimi dubami opowiadając przy tym ciekawe historie.

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

Zależy co mamy na myśli mówiąc o nowoczesności. Adrian Sherwood tworzył już w latach 80 takie rzeczy, że można to nazwać i klasyką i nowoczesnością. Dub ma to do siebie, że nie zamyka się w ramach czasowych, jedynie można rozpoznać, czy jest to stara, czy nowa produkcja po jakości nagrania. Jako Rise up! na pewno bardziej pasjonujemy się produkcjami od początku XXI wieku wzwyż. Najbardziej cenimy sobie energiczne produkcje brytyjskie oraz francuską scenę, która jest bardzo eksperymentalna i wypracowała swój ciężki styl. Jeśli mielibyśmy na szybko wymienić to co zaprezentujemy na naszej imprezie, to na pewno Jah Shaka, King Earthquake, Alpha & Omega, Iration Steppers, High Tone, Brain Damage, ale lista jest tak długa jak z Częstochowy do Paryża.

3. W dubie ważny jest…

Bas, przestrzeń, energia, głębia, uderzenie, przekaz, medytacja, mentalna podróż do Syjonu.

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Iration Steppers – Keep on fire

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Takich marzeń w naszych głowach przewija się sporo każdego dnia, ale powiedzmy że była by to sesja outdoorowa z Iration Steppers pod szczytem jasnogórskim  :)

6. Studio marzeń?

Wiadomo, że każdy chciałby mieć najlepszą konsolę, klasyczne procesory dźwiękowe, przedwzmacniacze i inne zabawki, ale dla nas najważniejsza jest wspólna wibracja, atmosfera jaka panuje wokół nas. W naszym wymarzonym studio artyści powinni czuć się jak u siebie w domu. Zamysł ten powoli staramy się realizować w domowym studio 56-A Kingmana.

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Kingman: Koncert Dreadzone w Nottingham w 2006r, Sesje King Shiloh, zwłaszcza z tego roku

Zmora: Jak wyżej

Golden Hen: Zion Train z Festiwalu Woodstock w 2004r w Kostrzynie, sesja King Shiloha z tego roku.

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix.

Przydałby się w Polsce taki dubowy remix, który trafiłby tylnymi drzwiami do największych mass mediów w Polsce. Taka uniwersalna produkcja, która ruszyła by narodem i sprawiła, że ludzie zainteresowali by się tą muzyką.

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Dub jest wszystkim co nas otacza. To jest zupełnie inny wymiar w czasoprzestrzeni. Trudno to w ogóle skategoryzować.

10.Plany na przyszłość?

Na pewno rozbudowa sound systemu, rozDUBowywanie nowych miejsc, nowe produkcje. Dubowy festiwal w Częstochowie.

Podaj dalej

Podaj dalej

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem?

Z reggae i dubem miałem styczność już w dosyć młodym wieku ale nigdy jakoś mocno nie wszedłem w ta muzykę. Dopiero gdzieś w czasie liceum zacząłem poszukiwać nowych brzmień i w którymś momencie wkręciła mi się płyta Lee Scratch Perry- „Kung Fu meets the Dragon”. Jednak myślę ze ten moment kulminacyjny nastąpił dopiero podczas mojej pierwszej styczności z prawdziwym soundsystemem grającym ciężki dub z prawdziwego zdarzenia, a było to na sesji Revelation Soudsystem w Irlandii jakieś 5 lat temu.

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność?

Jeśli słucham dubu to raczej lubię szperać w starych jamajskich nagraniach. Moim faworytem była i jest płyta ś.p. Yabby U- „Jesus Dread”. Lubię tez wszystkie remixy od mistrza gatunku czyli King Tubby jak również The Scientist lub Prince Jammy. Jeśli chodzi o nowe rzeczy to tez strasznie lubię Alfa & Omega, Vibronics, Kanka lub Zion Train.

3. W dubie ważny jest…

W dubie ważny jest każdy element składający się w jedną całość. Pulsujący bas, mocna rytmiczna perkusja, dużo efektów specjalnych (delay, echo itp.), dobra melodia i skank. Dopiero te wszystkie części połączone razem dają prawdziwy vibe!

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Nie bardzo jasne jest to pytanie

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?
Nie mam takiego marzenia dotyczącego współczesnych artystów bo uważam ze jest to nadal w zasięgu moich możliwości.  Natomiast największym marzeniem byłoby spotkać się z kimś takim jak King Tubby i zmixowac razem jakiś materiał u niego w studiu albo nagrać płytę z Yabby U .

6. Studio marzeń?
Przydało by się jakieś konkretne miejsce z dużym wyborem sprzętu, analogowe mixery i wzmacniacze, tape delaye i ogromna konsoleta

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?
Najbardziej niezapomniany był mój występ na One Love festival w Londynie kiedy dowiedziałem się przed graniem o narodzinach mojej córki.

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix.

Staram się żeby każdy mój numer był pozytywnie zakręcony.

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Dub to podróż w kosmos.

10. Plany na przyszłość?

Jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli to już niedługo ruszy moje własne wydawnictwo. Póki co dużo czasu zajmuje mi gromadzenie materiału na album który mam nadzieje że już niedługo będzie mógł się ukazać i robię wszystko żeby stało się to rzeczywistością.
Oczywiście bardzo chciałbym dotrzeć tez do słuchaczy poza Europa i z tym też wiążą się moje plany koncertowo wydawnicze.

Podaj dalej

Podaj dalej

DJ Bass Reprodukktor Xiądz Maken I (Mirosław Dzięciołowski)

Jego selekcja to eklektyczny mix utworów rzadko bądź w ogóle niegranych przez inne polskie sound systemy. Pod hasłem „Szkoła Tańca Ciężkiego” można usłyszeć roots dub, digital dub, reggae, world beat – wszystko okraszone dubową dynamiką w iście punkowym stylu. Oprócz selekcji muzyki Maken odpowiedzialny jest również za obowiązki MC, które od lat wypełnia w sutannie – jego stałym stroju roboczym.

W ramach pracy w swojej agencji koncertowej jest odpowiedzialny za zaproszenie do Polski wielu światowej sławy wykonawców reggae oraz wprowadzenie na polską scenę nowoczesnego elektro dubu.

Od ponad trzech lat prowadzi swoje autorskie programy na antenie Polskiego Radia Bis, Euro, obecnie Czwórka. Współpracował z innymi stacjami radiowymi, TVP Kultura (cykl spotkań muzycznych pt. „Zapraszamy na nasz program”), pismami muzycznymi – Plastik, Brum, Free Colours.

Był współproducentem wykonawczym cyklu kompilacji „Dub out of Poland”, kolekcji remixów Kapeli Ze Wsi Warszawa – „Wymixowanie” oraz polsko-jamajskiej płyty Rastasize „Day by Day”.

1.   Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Mniej więcej od 1985/86 roku, kiedy po raz pierwszy usłyszałem muzykę Lintona Kwesi Johnsona i „Dub Factor” Black Uhuru.

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

Oczywiście jedno i drugie – słuchanie jednego bez drugiego to jak słuchanie Eltona bez Johna. Jeżeli chodzi o klasykę to uwielbiam dokonania Lee Perry’ego w Black Ark, dorobek Kinga Tubby’ego i Scientista, wczesne europejskie eksperymenty z dub – Creation Rebel z On-U Sound, pierwsze zabawy w dub punkowców The Clash i The Rats, Mad Professora itp. Nowoczesność – Adrian Sherwood, Bill Laswell, nowojorski illbient, BR Stylers, Dubblestandart, Universal Egg, Japonia z Audio Active – wszystko co nowatorskie i nie nudne.

3. W dubie ważny jest…

Brzmienie, odwaga w eksperymentach, taneczny puls, dynamika

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

„Stoned Immaculate” Dub Syndicate oraz „Plea” Overproof Sound System

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Nie do końca rozumiem pytanie. Z wszystkimi z którymi chciałem się spotkać, już się spotkałem i poznałem.W dziedzinie dubu chciałbym jeszcze mieć możliwość jakiejś współpracy z Billem Laswellem oraz Dr Israelem.

6. Studio marzeń?

Hmmm, nie jestem producentem i nie marzą mi się studia po nocach. Z wielkiej ciekawości chciałbym kiedyś odwiedzić i zobaczyć na własne oczy słynne studio Real World Records w Wlk. Brytanii.

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś ?

Zdecydowanie po raz pierwszy Audio Active, w Conne Island w Lipsku 10-11 lat temu. Najlepszy koncert na jakim byłem w życiu. Absolutnie wtedy zatraciłem się w muzyce i wyrywałem sobie wręcz włosy z głowy. Dzięki wspaniałym dźwiękom, ale również z powodu bardzo trudnego okresu w moim życiu, który właśnie wtedy odreagowałem…

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix.

Pomysłów jest mnóstwo a najciekawsze są te zaskakujące. Może dub rap z Jarosławem Kaczyńskim czy jakiś zdubowany śpiewak operowy? Uwielbiam pomysły typu Stanisław Fijałkowski w As One.

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Dub to podróż w przyszłość odbywająca się tu i teraz J

10.Plany na przyszłość?

Dalsze poszukiwania ciekawej muzyki wszędzie gdzie się da – a potem próby zarażenia nią innych ludzi.

Podaj dalej

Podaj dalej

JungleMan

W latach 2000-2005 JungleMan „robił” muzykę nieco bardziej „przewidywalna”, ale nadal dub – tylko bardziej osadzony na korzeniach reggae, choć nie zawsze.

Grywał też sporadycznie imprezy jako DJ, prezentując podczas dosyć krótkich setów, głównie swoją muzykę, oraz dub w ogóle.

Od 2006 roku zaczął (ponownie) zbierać płyty winylowe, głównie z muzyka dub oraz roots reggae i co jakiś czas pojawia się gościnnie na różnych imprezach.

W roku 2008 ponownie powrócił do grania na gitarze, najpierw w zespole Parchy, grającym mieszaninę punkrocka, ska i reggae, a po rozpadzie tego w grupie Awaria, gdzie też jest grana mieszanina stylistyczna, jednak z większym naciskiem na reggae. Grając na gitarze wykorzystuje dużo efektów, między innymi 2 efekty delay, wytwarzając za ich pomocą sporo dubowych dźwięków.

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Najpierw było reggae – to był rok 1986, pierwsze duby usłyszałem 2 lub 3 lata później, a bardziej zacząłem się wgłębiać jakoś na początku lat 90 gdy usłyszałem nagrania z On-U-Sound.

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

I jedno i drugie, choć teraz pewnie z lekką przewagą brzmień spod znaku UK Dub – Vibronics, Dubateers itp.

3. W dubie ważny jest…

…bass, delay, drums

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

hmmm… chyba nic takiego mi nie przychodzi do głowy…

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Fiński wokalista reggae, Jukka Poika, a do remixu – któryś z jego numerów.

6. Studio marzeń?

Nie stać Was
A tak serio: musiałbym najpierw dobry research zrobić, ale chodziłoby o najlepsze z możliwych połączeń technik analogowych z cyfrowymi, tak aby móc te techniki łączyć bądź pracować wyłącznie w jednej z nich.

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Było tego trochę. Na pewno Lee „Scratch” Perry, choć nie do końca w kategoriach muzycznych
Na pewno też koncerty wykonawców spod znaku On-U-Sound.

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix?

Ale swój, czy czyjś? Jeśli swój – to kiedyś zrobiłem wersję reggae motywu z Gwiezdnych Wojen, i dopiero całkiem niedawno dowiedziałem się, że ktoś już wcześniej to zrobił – konkretnie Rico Rodriguez – Ska Wars
Natomiast z nieswoich – Dreadsquad – Caravan

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Dub to piękna historia, świetne tu i teraz i ciekawie zapowiadająca się przyszłość

10.Plany na przyszłość?

Niesprecyzowane.

Podaj dalej

Podaj dalej

www.myspace.com/thedubrising

www.myspace.com/mambaband

www.myspace.com/comeyah

www.4weed.net

1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Nie pamiętam dokładnie mementu kiedy to wszytko się zaczęło. Najpierw przyszło do mnie reggae, dub był dla mnie naturalną kontynuacją tej muzyki. Około 6 lat temu…

2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

Węcej słucham nowoczesnych produkcji – wiadomo – King Tubby, czy stary Perry to jest opoka dla tego co dzieje się teraz, ale wspaniale się obserwuje się jak to się zmienia. A&O, Zion Train, Village Kolektiv, albo Dub Fx to jest taka nasza mała współczesna rewolucja, każdy z nich pcha dub gdzieś dalej.

3. W dubie ważny jest…

w dubie ważna jest kreatywność

4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu?

Salmonella Dub – Feel The Seasons Change – czyli płyta nagrana na żywo z orkiestrą symfoniczną, coś absolutnie niesamowitego

5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Marzeń jest dużo. Chciałbym współpracować z Mad Profesorem, albo Perch’em.

6. Studio marzeń?

Pro Tools i dwie szafy dobrego analogowego sprzętu.

7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Każdy następny inspiruje mnie jeszcze bardziej niż poprzedni

8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix?

Dźwięki wsi skomponowane w reggae-dub

9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Jednocześnie to i to. Tu i teraz jesteśmy zawsze i nie można uciec nigdzie dalej. Jednak w tym samym momencie tworzy się przyszłość. Kierunek jest jeden.

10.Plany na przyszłość?

EP-ka Dub Rising’a i nagrania jako perkusista w Czarnej Mambie i ComeYah. Muzyki będzie dużo…

Podaj dalej

Podaj dalej