Na początek kilka słów wstępu o New Moon.

New Moon Recordings to polski niezależny label skupiający się na muzyce elektronicznej z pogranicza gatunków takich jak dubstep, idm, dubtechno, dub czy drum & bass.
Głównym celem wytwórni jest promowanie ciekawej polskiej muzyki i artystów na scenie zagranicznej. Płyty będą ukazywać się na winylu, cd oraz w wersji digital.
Pierwsze wydawnictwo ukazało się w styczniu 2011 r. Znalazły się na nim produkcje Thinka z wokalnym udziałem Noviki oraz remix Jacka Sparrowa z brytyjskiej wytwórni Tectonic. Utwory z Ep’ki można było usłyszeć się w setach takich artystów jak Phaeleh, Dj Madd, Jack Sparrow, Ruckspin, BunZero, HxdB, Indigo oraz wielu innych.
W najbliższym czasie wytwórnia planuje wydać płyty z udziałem Hatti Vatti, Indigo, Phaeleh, Reza, Killawatt, Milah oraz Q600.

Pierwszego seta dla New Moon nagrał polski producent Think, natomiast drugiego brytyjski producent Killawatt. Oba  są do ściągnięcia tutaj  http://www.newmoonrec.com/

Killawatt – New Moon Podcast Vol. 2

DJ Madd & TMSV – Difference (J:Kenzo Remix) (Dub)
Killawatt & Core – Akusala (Dub)
Killawatt – Black Hole of Calcutta (Dub)
Biome & Thelem – Juganu (Dub)
Matt-U – Wipe Em Out (Dub)
Killawatt – Codex (Dub)
Killawatt & Thelem – Swarf VIP (Dub)
Soapdodgers – Unbalanced (Dub)
Commit – Espia (Dub)
Rob Sparx vs. Cocoa Tea – Go Home Soundbwoy (Reece mix) (Dub)
Killawatt – Centipede Effect (Dub)
Ipman – Right On Time (Dub)
Killawatt – Aurora Flux (Dub)
Killawatt – Too Dark (New Moon)
Radikal Guru – Dread Commandments (Killawatt Remix) (Dub)

Źródło: http://www.facebook.com/New.Moon.Recordings

Podaj dalej

Podaj dalej

Root Wise to jeszcze świeży zespół który powstał we współpracy muzyków z Trójmiasta oraz Malborka. Świeży ponieważ zaczął swoją działalność latem 2011 roku. Pomysłodawcą zespołu był perkusista Krzysztof Latawiec, który zebrał muzyków zakochanych w dubach. Inspirujemy się jamajskim brzmieniem roots i dub, nie szalejemy z łączeniem gatunków tylko staramy się grać jak najbliżej naszym upodobaniom czyli liveDub z duża ilością delaya i pogłosu. Trzymamy sztamę z Jah Shaką i Alpha & Omega! Większość muzyków Root Wise jest tez zagorzałymi fanami zachodnioafrykańskiej muzyki tradycyjnej i oprócz gry na perkusji czy klawiszach grają na djembe, dunach i innych instrumentach etnicznych.
Obecnie zespół gra w składzie: perkusja Krzysztof Latawiec, bas Michał Polak, gitara Sebastian Żelazko, klawisze/wokal Marek Malinowski, klawisze/dub syreny Mikołaj Wilbik, perkusjonalia i djembe Stachu Nowodworski.
Poniższe linki zawierają nagrania z prób, w najbliższym czasie zespół chce ponownie je nagrać w profesjonalnym studiu. Nie pozostaje nam nic innego jak mieć „uszy szeroko otwarte”
[soundcloud.com]

[www.facebook.com]

Żródło: Roots Wise

Podaj dalej

Podaj dalej

Zdążyliśmy się już przyzwyczaić do pouczających wkładek, które są nieodłącznym elementem każdej płyty i tak też jest na recenzowanym albumie – tym razem możemy dowiedzieć się o energii argonu, o manii tulipanowej, o liczbach Fibonacciego czy o Ari Hancie. Można zapytać – po co nam ta wiedza – ale i tu mamy prostą odpowiedź z wkładki: w wolnym tłumaczeniu – wiedza jest potrzebna, aby poznawać przeszłość i przyszłość otaczającego nas świata.

A wracając do muzyki to na albumie mamy 12 kompozycji i w odróżnieniu od ostatniej, studyjnej płyty „Live as one”, tylko 3 kawałki są ozdobione wokalami, a reszta to instrumentalny Dub pierwszej klasy. Płytę rozpoczyna utwór „Great leap forward”, w którym możemy usłyszeć sekcje dętą Zionów rozpoznawalna wszędzie i jest to przedsmak tego co czeka nas dalej. No i mamy ‘Rainbow children” czyli wariacja Percha na hit Aswadu i tu, jak w oryginale, pojawia się Brinsley Ford a dodatkowo mamy Dubdadde i Ras Pythona. Ten kawałek wyszedł prawie rok przed premierą jako winylowa 10” i zrobił dużą furorę na sound systemach. Dalszą, spokojną dubową podróż odbędziemy z utworem „Matrameru”, by dotrzeć do najlepszej części czyli „State of mind”, gdzie Lua śpiewa tak jak Molara a wtóruje jej Dubdada – od razu przypomina się stary, dobry Zion Train. Po lekko rozmarzonej atmosferze przyspieszamy tempo ze „Sempre Augustus” by w „Orgone Accumulation” wejść na właściwy tor i pędzić przed siebie. Mały przystanek na którym wpada Jazzmin Tutum by dać nam trochę dub poetry w „Share the flame” pozwala naładować akumulatory na dalszą podróż z „The divine propotion”, gdzie możemy wsłuchać się piękne dźwięki skrzypiec, co jest nowością w repertuarze Zion Train. Przy melodiach kolejnego utworu „The Black River incydent” nikt i nic nie jest w stanie nas zatrzymać, natomiast „Ital stew” przypomina bardziej jazdę walcem – wolno, do przodu – lecz za nami już nic nie zostaje. W „Tribute to shura” mamy przesiadkę do pociągu rodem z Francji lub Chin i tak docieramy do końca podróży, czyli do „Ari Hanty” – refleksji nad przebytą podróżą.

Podsumowując, warto się wybrać z podróż z Zionami i odkryć coś nowego pomimo, iż to już 20 lat z nimi podróżujemy. Perch wie jak wykorzystać studio i instrumenty,  aby stworzyć coś mimo wszystko świeżego, innego. Każdy fan Zion Train na pewno się nie zawiedzie, a ktoś kto poszukuje „tego czegoś”, na pewno znajdzie to na tej płycie.

Podaj dalej

Podaj dalej

Podaj dalej

Podaj dalej

Więcej informacji znajdziecie na:

http://www.facebook.com/fithpl
http://www.myspace.com/fireintheholepl

Linki powiązane:

http://www.lastfm.pl/music/+noredirect/Fireinthehole
http://soundcloud.com/fireintheholepl
http://www.youtube.com/user/fireintheholepl

Podaj dalej

Podaj dalej

Click here to view the embedded video.

Załoga dubmassive.org

Podaj dalej

Podaj dalej

http://paproota.org/

Podaj dalej

Podaj dalej

> 1. Od kiedy Twoje serce bije Dubem? (moment, inspiracja)

Rok 2007 i pierwsza wizyta w londyńskim klubie SEOne, gdzie po przenosinach z Brixton odbywał się cykl imprez pod szyldem University of Dub. Pojechałem kompletnie nie wiedząc czego się spodziewać. Dojechałem na miejsce, wszedłem do środka i lekko zdumiony rozmiarem sprzetu naglośnieniowego czekałem na rozpoczęcie. Jah Tubbys zaczęli od wersji Vibronics – Dawn Chorus. Jak wszedł bas to prawie dostałem zawału. Można śmiało powiedzieć, że dokładnie od tego momentu moje serce bije dubem. Dosłownie.

> 2. Jeśli słuchasz dubu to klasyka czy nowoczesność? ( z przykładami)

Jeśli przyjmiemy, że klasyka to King Tubby, Lee Perry czy King Jammy, a nowoczesność to wszystko co stało się potem, to wychodzi na to, że raczej nowoczesność , najchętniej Russ D, Aba i Blood Shanti z bandem. Na sesjach natomiast preferuję wszystko jak leci, od zamulonych one dropów do techno w wydaniu King Alpha. Jednak ostatnimi czasy nie słucham zbyt dużo dubu. Robiąc go całymi dniami, do słuchania wybieram inną muzykę, od kilku miesięcy najchętniej: Grateful Dead, Jefferson Airplane, Cat Power, Amanda Palmer, IAMX albo Rammstein. Co do tego ostatniego to wszystkim producentom i muzykom polecam najlepszą według mnie płytę live w historii, noszącą tytuł Völkerball – inspiracja gwarantowana!!!

> 3. W dubie ważny jest?

Właściwie nie ma jednej takej rzeczy która determinuje czy dany kawałek jest dobry czy nie. Dub to specyficzny gatunek muzyki, z którego bije szczerość przekazu. Nie da się zarobić milionów na takiej muzyce co automatycznie odstrasza z kręgu zainteresowanych, ludzi o wątpliwych intencjach. Dzięki temu 99% tego co można usłyszeć jest w jakiś wartościowe. Podobnie jest z dubstepem – tą mniej mainstreamową częścią. Wystarczy wejść na sound cloud i posłuchać. Często muzyka początkujących producentów dorównuje profesionalnym produkcjom pod względem emocji i kreatywności. Oczwyiście brakuje temu jakości i ogłady w brzmieniu ale to przychodzi z czasem tak jak wszystko czego się człowiek uczy. Tak więc, najważniejszy w dubie chyba jest pierwsze spotkanie – albo sie go pokocha albo nie, a jak się pokocha to bezwarunkowo i na zawsze.

> 4. Podaj płytę/utwór, która/y gdy słyszysz, jedyną myśl jaką masz w głowie jest: więcej basu.

Metallica – … And Justice for All. Mimo tego, to właśnie na tym albumie znajduje się mój ulubiony utwór Metalliki, a jest nim „Blackened”.

> 5. Jeśli mógłbyś spełnić muzyczne marzenia wybierając kogoś do współpracy lub materiał do remiksu, kto/co by to było?

Remix to zdecydowanie Dub Revolution od Disciples. Przy sprzyjających okolicznościach przyrody możliwe, że niedługo coś z tego wyjdzie. Co do współpracy to marzeniem by było spotkanie w studiu z TNT Roots.

> 6. Studio marzeń?

Studio, z okna którego widok rozpościera się na Morze Tyrreńskie.

> 7. Najlepszy, najbardziej inspirujący, niezapomniany koncert jaki przeżyłeś?

Apocalyptica we Wrocławiu w 2003 roku. Potem ze trzy noce nie mogłem spać z wrażenia.

> 8. Najbardziej zakręcony pomysł na dub lub remix?

Dub akustyczny bez basu. Pracuję nad tym.

> 9. Dub to tu i teraz czy podróż w przyszłość?

Dub to tu i teraz w przyszłości. Jak słucham niektórych, starszych kawałków Iration Steppas albo Kitachi to wydaje mi się, że żyjąc w średniowieczu odnalazłem wehikuł czasu i przeniosłem się do roku trzy tysiące.

> 10.Plany na przyszłość?

Pierwsze oficjalne wydawnictwa, współpraca ciekawymi ludźmi i własny label.

Podaj dalej

Podaj dalej

Podaj dalej

Podaj dalej

Na uwagę zasługuje kawałek „King Kong” który przypomina mi bardzo klimatem produkcje Iration Steppas, jest bardzo surowy i od razu czuję się jak bym był na imprezie Marka o godzinie 3-4, kiedy to lecą kawałki o największej mocy w stylu Iration Steppas „year 3000″. W utworach Radikala słychać też wpływy muzyki indyjskiej. Cała płyta to ponad godzinna wycieczka w świat nowoczesnego Dubu, który Radikal „wykręcił”  w stylu dubstepowym. Ta płyta jest dla wszystkich lubiących bardzo dużo basu, który pozostaje w głowie na długo i daje gwarancję, że po pierwszym przesłuchaniu będą następne i następne. To płyta, która z każdym odsłuchem ma w sobie coś nowego, jakiś smaczek, na którego nie zwróciło się uwagi wcześniej.

Podaj dalej

Podaj dalej