Wydany w 2012 debiutancki album francuskiego składu Stand High Patrol „Midnight Walkers” spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem – zaserwowali nam na niej swoją oryginalną mieszankę muzyczną, którą sami określili jako dubadub – tygiel różnych beatów, od hip-hopowych po taneczne, od kontemplacyjnych po ciężkie klimaty, wszystko spojone basem i duchem dubu.
Album artwork by Kazy Usclef
Nowy album to 13 kompozycji nagranych w domowym studiu w przeciągu roku, a na nich powrót stylu dubadub, w którym przekraczają kolejne granice w eksplorowaniu muzycznych obszarów. I robią to bardzo odważnie, kierując się w stronę minimalnych aranżacji (piękne ballada „Sleep On It”, digitalowy „Routine”) czy jazzowych wstawek i kompozycji („Tempest”, „Geography”). Właśnie ta strona albumu zachwyca mnie najbardzie – kombinacja trąbki, basu, szeleszczących talerzy, subtelne dźwięki pianina, brzmi to naprawdę pięknie…Oczywiście „dubadub musketeerz” nie zapomnieli również jak poderwać ludzi z krzeseł – czy to przy pomocy bujających „Gambling Johnny”, hiphopowego „Ruckus”, czy ciężkimi dubami – „Warehouse”, „The Bridge” czy „The Tunnel” zadowolą fanów mrocznych i ciężkich klimatów.
Wokalnie Pupajim poszedł jeszcze dalej, niż na poprzednim albumie, jego nietuzinkowy głos pięknie wpasowuje się w muzykę i przy tak ciekawych kompozycjach może zaserwować nam całe spektrum barw. Świetnie słychać to choćby w bujającym „No Matter How Long It Takes”. Tekstowo także jest różnorodnie, podobnie jak na pierwszym albumie – od poważniejszych tematów do luźniejszych, o rutynie, z której nie można się wyrwać, jak i o wesołej podróży przeładowaną sound systemem ciężarówką.
Największą sztuką przy kreowaniu różnorodnych albumów jest dla mnie wbrew pozorom spójność, aby pomimo tak dużej muzycznej mikstury wszystko brzmiało nie jak jakaś składanka, aby było oparte na czymś, co klei tą różnorodność. Artyści mają różne sposoby, aby to osiągnąć, a jednym z nich jest posiadanie własnego stylu. Stand High Patrol już go ma, nazywa się dubadub i nie zna muzycznych granic.
Linki:
Homepage
O Mystical Records pisaliśmy ostatnio przy okazji ich współpracy z Kibir La Amlak (http://dubmassive.org/7818/mystical-powa-meets-kibir-la-amlak). Tym razem na ich nowej 12” pojawiają się dwie znakomite osobistości – Idren Natural oraz Addis Pablo. Strona A tego wydawnictwa należy do pierwszego, który jest dla mnie jednym z bardziej charakterystycznych wokalistów sceny soundsystemowej, roztaczającym wokół siebie mistyczno-hipnotyczny klimat i szczególnie słychać to w „Hold a gathering”. Odpowiedzialni za steppersowy riddim producenci z Mystical Powa również dodali swoją mistykę. Natomiast strona B należy do Addis Pablo i jego melodyki, która jest tu bardzo trafionym uzupełnieniem.
